خدمات حقوقی

یک سری شروط در قرارداد کار وجود دارد که هیچگونه اثر و اعتباری نسبت به اینکه کارفرما بخواهد آنها را اجرایی کند، ندارد.
چند شروط مهم و بلااثر که در قراردادها بسیار رایج است:
1-اولین مورد بحث داوری در قرارداد های کار هست که به هیچ عنوان این موضوع پذیرفته نیست. مراجع صالح نسبت به رسیدگی اختلافات کارگری و کارفرمایی فقط «مراجع حل اختلاف وزارت کار» هستند و رای داور تاثیری در خاتمه قرارداد یا حتی بحث ضرر و زیان در قراردادهای کار ندارد. پس به هیچ عنوان بحث داوری را در قراردادهای کار نمی توان مورد استفاده قرارداد.
2-دومین شرط یا توافقی که گذاشته می شود، بحث خاتمه قرارداد است، به این شکل که کارفرما اعلام می کند که می توانم به عنوان مثال 15 یا 30 روز قبل با کارگر خود قرارداد را خاتمه و قطع همکاری را اعلام کنم. این مورد هم بلااثر است چراکه در قراردادهای مدت موقت یا کار معین طبق تصریح ماده 25 قانون کار به هیچ عنوان دو طرف حق فسخ یکطرفه قرارداد را ندارند. اینکه در قرارداد کار چنین بندی ذکر شود، هیچ اثری در آینده نخواهد داشت.
3-یکی دیگر از موارد این هست که حقوق و مزایای کمتر از قانون کار در نظر گرفته می شود، به عنوان مثال کارگر توافق کرده و ضمن اینکه پذیرفته به جای 2 میلیون و 600 هزار تومان در سال 1400 با یک میلیون و 500 هزار تومان کار کند. کارفرما هم این موضوع را در قرارداد ذکر می کند که با درخواست کارگر این اتفاق افتاده است. اما باز هم در زمان شکایت، این کارفرما هست که محکوم می شود و باید مابه التفاوت ها را پرداخت کند. چون قانون کار، قانون آمره هست و توافق کمتر از حداقل ها به هیچ عنوان حتی با رضایت کارگر، امکان پذیر نیست.
4-موضوع بعدی توافق در خصوص حق بیمه کارگران است. به عنوان مثال کارگر پس از مراجعه به کارفرما، پول بیمه را به صورت نقدی دریافت می کند، این نقدا پرداخت می شود یا واریز می شود و ضمن اینکه رسید هم مبنی بر پرداخت نقدی بیمه گرفته می شود، اما در زمان شکایت تخلف کارفرما به دلیل مداخله در امور دولتی و توافق باطل، محرز می شود. سازمان تامین اجتماعی به هیچ عنوان این توافق را نمی پذیرد و کارفرماموظف است هم پول را پرداخت کرده و همچنین به نرخ روز حق بیمه را با جریمه پرداخت کند.

معرفی همکاران